Бяз слоў, бяз сноў няспынна крочу
К табе навек, ня веру болей,
Што нас няма, і ўжо ніколі…
Не спыніць мне подыху, неба гэта толькі бруд
Думкі гэта тая ж вада!
Мая Гуантанама, зачыняй таксама нас
І нікому не аддавай!
Відкрийте більше з Notes 2.0
Підпишіться, щоб отримувати найсвіжіші записи на вашу електронну пошту.